{"id":10456,"date":"2018-04-23T18:20:08","date_gmt":"2018-04-23T16:20:08","guid":{"rendered":"http:\/\/caissa-eenhoorn.nl\/wordpress\/?p=10456"},"modified":"2019-03-31T20:04:30","modified_gmt":"2019-03-31T18:04:30","slug":"terug-in-de-eerste-klasse","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/caissa-eenhoorn.nl\/wordpress\/?p=10456","title":{"rendered":"Terug in de eerste klasse"},"content":{"rendered":"

Het was jammer dat het jaarlijkse Bloemencorso Bollenstreek zaterdag niet Velserbroek aandeed. Ca\u00efssa-Eenhoorns overwinning aldaar op Schaakclub Santpoort misstond niet tussen de pracht en de praal van dat evenement en een fleurige kampioensfoto met Tom Balla en spelers en supporters was ook wel leuk geweest. De finish van de route lag op de Gedempte Oude Gracht in Haarlem, terwijl een paar kilometer noordelijker ons vlaggeschip het titelfeest vierde.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/p>\n

Ca\u00efssa-Eenhoorn keert terug in de eerste klasse. In de periode 2004-2016 heeft ons sterkste bondsteam acht keer op dat niveau gespeeld en dan misstaat de ploeg ook niet in de subtop van de nationale competitie. In die acht jaren als eersteklasser haalden \u2018we\u2019 twee keer het erepodium, waren driemaal een degelijke middenmoter en droegen drie rode lantaarns. Na de verplichte stap omlaag toonde het team steeds veerkracht. Iedere keer draaide het in de tweede klasse mee in de titelrace, al werd Ca\u00efssa-Eenhoorn in 2013 en 2017 als tweede afgevlagd. Opmerkelijk is dat beide malen een achttal van SISSA toen een treetje hoger stond en dat dat in 2A gebeurde. In 2008, 2014 en dit seizoen is Ca\u00efssa-Eenhoorn de kampioen van 2B.<\/p>\n

Genoeg cijferwerk, we gaan naar de zonnige zaterdag van 21 april 2018. Santpoort speelt al een aantal jaren in Het Polderhuis in Velserbroek. Er werd ingeschat dat de afstand vanuit Hoorn binnen een klein uur te overbruggen was. Piet Aardenburg en schrijver dezes vormden het eerste deel van het supporterslegioen. Bondswedstrijden vangen om 13.00 uur aan. Als chauffeur moest ik door de binnenstad om Piet op te halen en de ene variant was via de op zaterdag altijd drukke Draafsingel en de andere variant liep via de spoorwegovergang van het Keern. De kans dat op beide routes het verkeer stil stond, was vrij groot en daarom kozen we voor een veilig vertrektijdstip, maar eenmaal onderweg bleek alles mee te zitten en nog voor 12.00 uur parkeerden we de auto op twintig meter afstand van Het Polderhuis.<\/p>\n

Daar wees niets in de richting van een schaakactiviteit en daarom zocht we in het centrum van Velserbroek (twee winkelstraten van pakweg honderd meter die elkaar als een +-teken kruisen) een terrasje om een kop koffie te drinken. Piet is al ruim dertig jaar bij onze schaakvereniging betrokken en kent de spelers van het eerste team door en door. We blikten vooruit op de kampioenswedstrijd en schatten de kracht van Ca\u00efssa-Eenhoorn en van tegenstander Santpoort in. Vier bordpunten waren genoeg voor de titel en het perfecte scenario zou zijn als die in de eerste vier partijen zouden worden binnengehaald. Kortom: een 0-4 voorsprong nemen. Op de borden 5 tot en met 8 moesten drie punten in de wacht worden weggesleept, de borden 1 tot en met 4 mochten om het vierde punt strijden.<\/p>\n

Terug in Het Polderhuis, een half uur voor het begin van de wedstrijd, was het nog steeds stil. Na wat vragen en zoeken ontdekten Piet en ik de speelzaal en niet veel later arriveerde namens de thuisploeg Wim Laurens Gravemaker. Toen ook bleek dat om een klein uitstel van de begintijd was gevraagd. De eerste zetten zouden om 13.15 uur worden gedaan. Het Polderhuis heeft een sporthal en andere ruimtes en naast de schaakzaal was een jeugdclub met zang en dans \u2013 en luide muziek \u2013 bezig. Pas om 13.15 uur diende de stilte zich aan.<\/p>\n

Het opstellen van tafels en stoelen en van het materiaal op de borden werd door het Ca\u00efssa-Eenhoorn-duo gedaan en opvallend was dat Piet dat met de timmermansogen van Rinus van de Krol (die altijd op de zaterdagse bondswedstrijden in De Kreek met precisie werkt als het gaat om het recht zetten van de lange tafels en alle borden) deed. De mooie speelzaal zag er perfect uit; dit was een goed voorteken.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"

De opbouwploeg van Ca\u00efssa-Eenhoorn heeft de speelzaal ingericht en het prachtige materiaal van SC Santpoort opgesteld. De kampioenswedstrijd in Velserbroek kan beginnen.<\/p><\/div>\n

Langzamerhand druppelden de spelers binnen. De Santpoortse tweelingbroers Bas en Daan Haver, eerstgenoemde liep in een korte, laatstgenoemde in een lange broek, dachten al vooruit. Hun ploeg was nog niet veilig, maar kon met 4-4 een heel eind komen. Als concurrent ZSC-Saende met 7-1 van SSC 1922 zou winnen, eindigden in dat geval Santpoort, ZSC-Saende en SSC 1922 op zeven punten en 33\u00bd bordpunt. Wie werd dan de tweede degradant?<\/p>\n

Aan dat soort bespiegelingen deed het Hoornse kamp niet: 4-4 was prima. Teamleider Tom Balla had voor een bijna perfecte opstelling gezorgd. Martijn Monteban contra Martijn de Roode, Daan Zult tegen Daan Haver en Peter Doggers\u2026 niet tegen Peter de Roode. Je kunt niet alles hebben. Toen Piet Aardenburg na tien minuten aan Tom vroeg of hij zich zorgen maakte, was het antwoord: ,,Ja, er zijn geen muntjes.<\/em>\u2019\u2019<\/p>\n

In die ontspannen sfeer speelde de hele wedstrijd zich af. Na een uur werden de contouren van een snelle voorsprong zichtbaar. Jeroen Edeling had een stuk van invaller Barry Broek gewonnen en Jerrel Thakoerdien stond prima tegen Jan Burggraaf. Martijn Monteban, \u2018kapitein\u2019 van de Banana Boat, kwam langs en trakteerde iedereen op banaan.<\/p>\n

\"\"

Teamleider Tom Balla, Daan Zult en Henk-Jan Visser (vlnr) zijn bevoorraad vanuit de Banana Boat.<\/p><\/div>\n

Ondertussen werd het supporterslegioen fors uitgebreid. Gilbert Vrancken kwam binnen, Farhad Mukhtarov, Mark van Ojik, Arne Moll. En met de al aanwezige Piet Aardenburg erbij kun je stellen dat er niet alleen achter de Hoornse borden veel kwaliteit zat, maar ook naast de borden.<\/p>\n

Ze arriveerden allemaal op het juiste moment. Jerrel had na anderhalf uur de score geopend en een uurtje later verdubbelde Jeroen de marge. Nog twee bordpunten te gaan. Ron Deen stond ondertussen op winst en liet zich die niet ontglippen. Nog net binnen de vier uur spelen zorgde Martijn Monteban voor de 0-4 voorsprong. Van alle kanten stroomden de felicitaties binnen: Ca\u00efssa-Eenhoorn is kampioen.<\/p>\n

In de bar was het begin van een feestje al zichtbaar, toen Peter Doggers zijn succesvolle ploeggenoten de hand wilde schudden. ,,De spek- en bonensquad meldt zich.<\/em>\u2019\u2019 Voor de spelers aan de topborden waren hun uitslagen niet meer van belang, maar bij deze willen we toch stellen dat er een teamprestatie is geleverd. Ca\u00efssa-Eenhoorn had vijftien punten en een fiks aantal bordpunten nodig om kampioen te worden en daaraan heeft iedereen een bijdrage geleverd.<\/p>\n

Ook de gelouterde Henk-Jan Visser was wat onrustig bij die 0-4 voorsprong. Tegen teamleider Tom Balla: ,,Wat moeten wij nu doen?<\/em>\u2019\u2019 Het antwoord van Tom: ,,Dat moet je zelf weten, maar ik haal vier bier.<\/em>\u2019\u2019<\/p>\n

\"\"

Supporter (en mede-speler) Farhad Mukhtarov feliciteert de de bar binnengelopen Martijn Monteban met het vierde bordpunt voor Ca\u00efssa-Eenhoorn. De titel is binnen.<\/p><\/div>\n

Het grootste probleem voor het Hoornse kamp werd overigens niet de tegenstand van Santpoort, maar deed zich buiten de borden voor. Want hoe voer je een partij met een onreglementaire zet in Fritz in? De computer accepteert die niet. Henk-Jans opponent Wim Laurens Gravemaker had zichzelf schaak gezet, toen hij onder grote druk stond en Henk-Jan meer oog voor de klok had dan voor de stelling. Beide spelers misten de onreglementaire zet en speelden door. Hoe dat probleem in dit verslag is opgelost, leest u verder. We gaan aan de kampioenswedstrijd beginnen.<\/p>\n

Jerrel Thakoerdien (2206) \u2013 Jan Burggraaf (1951) 1-0
\n<\/strong>Jerrel Thakoerdien boekte zijn derde winstpartij op rij. Met wit stond hij dankzij een snellere ontwikkeling al vlot iets beter. Op de vijftiende zet posteerde Jerrel een tweede paard aan de rand en we kennen het schaakspreekwoord: \u2018Een paard aan de rand brengt de stelling tot schand\u2019. Hoe moest dat nu verder met twee schimmels op de a-lijn?
\n<\/span>Het bleek een listige val te zijn. Met mooi samenspel werd de Santpoortse dame ingesloten. Dat kostte een toren en het lichte stuk, maar de stelling werd vereenvoudigd en met een vrije c-pion in aantocht zat wit op rozen. We presenteren daarom een nieuw spreekwoord: \u2018Twee paarden aan de rand brengen een winnende stelling tot stand\u2019. Jan Burggraaf besefte dat als eerste en feliciteerde de Ca\u00efssa-Eenhoorn-speler op de 29<\/span>e<\/sup> zet.<\/span>
\n<\/span><\/p>\n