Tja, wat valt er eigenlijk te zeggen over deze verwachte en reguliere overwinning op een andere middenmoter? Waagtoren 2 is natuurlijk een degradatiekandidaat met wat punten teveel en als onze echte kanonnen dan invallen in het eerste dan houd je typisch derdeklasseschaak over waarbij op vrijwel ieder bord grof materiaal kado wordt gedaan.

JP Hendriks (7, zwart) maakte zijn debuut in de KNSB en had gehoopt beter te doen dan de 12 zetten die de partij effectief duurde.

Vlaar – Hendriks na 12.Pc3-b5

Na een compleet mislukte opening had JP hier met 12...d5 acceptabel spel kunnen bereiken. Zwart dreigt dan in ieder geval met Lb4+ en 0-0 uit de directe problemen te lopen. In plaats daarvan werd het vreselijke 12...Pbd7? geproduceerd. Na 13.Pc6 Dc8 14.Pxd6+ Lxd6 15.Dxd6 Pg8 16.Pa7 (alles wint hier maar dit is eenvoudig) ging er materiaal af.

Niet veel later kon ikzelf (4, w) de gelijkmaker noteren met wat hulp van tegenstander Groot die de situatie wel erg pessimistisch inschatte.

Geerts – Groot na 21.Lc1-e3

Wit staat iets beter met het loperpaar en een mooi paard op d5 maar objectief gezien is er nog niet teveel aan de hand. Zwart bezwijkt hier echter onder de druk. 21...f6? Het is niet nodig om zomaar een pion te geven, 21...Pc6! houdt het bij elkaar. Na 22.Lxb6 axb6 23.Txb6 staat zwart gewoon een pion achter, maar de technische klus werd versneld met 23...Tc8?? 24.Txe6. Tja, torens kunnen ook opzij.

Ronald Ritsema (1, z) retourneerde dit stuk en het punt vrijwel onmiddellijk.

Perez Garcia – Ritsema na 20.Pc3-a4

Wit heeft zojuist de druk verhoogd en zwart heeft weinig nuttige zetten. Misschien doet hij er beter aan om met Db8 en La8 de pion op b6 te dekken. De centrumactie van Ronald leverde direct een nul op: 20...d5?? Een bizarre zet, vooral omdat deze verliest op exd5, op cxd5 en op het gespeelde (en tevens de sterkste zet) 21.e5! en het paard kan niet weg.

Bas Dudink (8, z) kreeg op zet 17 pardoes een pion in de schoot geworpen en daar kwam tien zetten later een stuk bij.
Dudink – Kramer na 27.Pc3-d5

Zwart staat natuurlijk slecht en stapt hier nietsvermoedend in de door Bas gezette val: 27...Td8? 28.f5! Tja, op Pc7 of Pf8 volgt het aftrekschaakje Pf6+, dus dan maar de d-lijn dicht met 28...Pd4. Maar ook daar had Bas een antwoord klaar 29.Lxd4 cxd4 30.Dxc6! Altijd leuk, zo’n zetje.

Na het kleine werk volgde een korte rustpauze tot de tijdnoodfase. Het eerste slachtoffer daarvan werd Arjon Buikstra (5, z) die deze maal niet blunderde in gewonnen stelling, maar gewoon door de vlag ging. Het tweede slachtoffer werd de tegenstander van Sjors Broersen (3, z). Sjors had rond de dertigste zet een fraaie aanval opgebouwd en had zelf twee keer beslissend met de toren binnen kunnen komen, eenmaal via de g-lijn en eenmaal op de tweede rij, maar had uiteindelijk een blunder op zet 40 nodig voor de winst. “Afgedwongen”, heet dat. Abel Romkes (6,w) had inmiddels een compleet gewonnen eindspel met loperpaar en 2 pluspionnen bereikt en wist dit snel uit te schuiven.

Het winnende halfje werd tenslotte binnengesleept door onze teamcaptain (2, w), die dankzij een stukje nauwkeurige, zeg maar gerust vlijmscherpe, techniek deze heldendaad wist te verrichten.

Molenaar – Van der Meiden na 31...Tb3xa3

Na verfrissend en origineel openingsspel van beide spelers waarin de witte koning in het centrum is moeten blijven heeft Joseph toch het een en ander bereikt. Menig talentvoller speler zou hier de keuze maken tussen Tb7, Tc7 en Tg7 met het eenvoudige idee Th8 mat. Het wint alledrie. Maar ja, keuzes... 32.Lg7+? Een schaakje van niks natuurlijk – het verandert gelukkig weinig aan het stellingsoordeel. 32...Kg8 33.Le5? Ja, hoe kom je erop? Het beste is om terug te gaan met Lf6, maar daar kwam ie vandaan dus die doe je niet. Vrij eenvoudig te zien zijn Lb2 met dubbele dreiging, of Ld4. 33...Td3+ 34.Kc2 Txe5 35.fxe5 en zwart ontsnapt naar een verloren eindspel waarin hij niet direct mat gaat en in de tijdnoodfase nog vechtkansjes heeft. Deze werden benut en toen de veertigste bereikt werd had zwart een positie bereikt waarin de techniek van Joseph nog net voldoende was voor remise en dus het winnende halfje.