Op het vierde SPA Chess-toernooi waren twee spelers van het Caïssa-Eenhoorn-elftal dicht bij een hoofdprijs. Net als Oranje in Brazilië moesten Henk-Jan Visser en Robbert van Dijkhuizen genoegen nemen met een plaats in de kleine finale: een klassering vlak achter de top.

Alle partijen van Henk-Jan waren te volgen via de live-borden. En dat betekent dat hij zich van de eerste tot en met de laatste ronde in de hoogste regionen bevond. In groep A werden tien partijen ‘en direct’ gevolgd, in de groepen B en C vier en in D twee. Robbert (groep C) had een bescheiden positie op de plaatsingslijst, meldde zich na drie ronden bij de besten en handhaafde zich daar tot op de slotdag.

De website van het evenement geeft veel informatie, maar als thuissupporter van Caïssa-Eenhoorn zie je vooral veel cijfers. Daarom is het live-bord een geweldige uitkomst. Je kunt de partijen op hetzelfde moment volgen of op een later tijdstip naspelen. Zo heeft Henk-Jan vijf keer gewonnen, eenmaal remise gespeeld en moest hij drie tegenstanders (alledrie ook zeer talentvolle spelers) feliciteren. De meeste van zijn partijen zijn zeer de moeite waard – zie amsterdamchess.com – en zelf vind ik die tegen Indra Polak en Barry Brink spectaculair. Tegen de HWP’er vallen de offers en het aanvallende spel op, tegen laatstgenoemde is het eindspel van Henk-Jans loperpaar tegen een toren heel interessant. Onze clubgenoot werd overigens gedeeld tiende; op weerstandspunten dertiende.

Robbert van Dijkhuizen was voor de tweede keer naar sportcentrum Universum op het Amsterdam Science Park afgereisd. In 2013 eindigde hij in groep C als 43^e, nu zat hij in de slotronde aan het eerste bord en klasseerde zich uiteindelijk als achtste. Het werd een sterk optreden in ’s lands hoofdstad. Van de negen tegenstanders was er een gelijkwaardig, hadden er twee zo’n honderd ratingpunten meer en de overige zes zaten van 1700 tot 1794. Robberts rating bedraagt 1587. Vier overwinningen, drie remises en twee verliespartijen zorgden voor een van de hoogste plusscores (2.50) in de C-groep. Zijn winstpartijen zijn alle van een prima niveau, de drie remises solide en tegen Timardi Verhoeff (tweede geworden) miste hij remisekansen en verloor. Overigens was Robbert niet de hoogste Hoornse schaker. Erik Romkes kwam uit op zes punten en werd ook zesde, al was zijn gemiddelde tegenstand iets lichter. De partij Erik-Robbert – leuk altijd als twee buren vijftig kilometer verderop elkaar tijdens een toernooi als tegenstanders treffen – eindigde in remise.

Van de overige negen spelers van het Caïssa-elftal ken ik alleen de uitslagen. Ronald Ritsema en Sjoerd Kelder verzamelden in groep A drie punten. Voor Ronald is dat de derde keer op rij, nadat hij in het eerste SPA-toernooi op 2½ uitkwam. Sjoerd zorgde in 2013 in de B-groep voor een knappe prestatie door in een veld van 96 man als tweede te eindigen. Zijn start in de A-groep was van hetzelfde kaliber (winst tegen de Belgische 2100-speler Yasseen de Herdt) en ook de remise tegen FM-speler Jan Roebers mag een mooi resultaat worden genoemd.

In groep B werd Caïssa-Eenhoorn vertegenwoordigd door Abel Romkes en Fred Avis. Abel klasseerde zich als gedeeld dertiende, maar had na zes ronden uitzicht op een podiumplaats. Met drie winstpartijen en drie remises stond hij slechts een half punt verwijderd van de nummer twee. In het slotweekeinde had hij tweemaal zwart; beide keren verloor Abel, die al zijn witpartijen won. Met de kleurindeling moet je wel eens het geluk hebben dat die in jouw voordeel uitvalt, maar dat gebeurde nu niet.

Fred stond na twee ronden met anderhalve punt op de gedeelde elfde plaats. Toen raakte onze clubvoorzitter echter in een vrije val en zes nederlagen later hadden slechts drie van de 91 deelnemers een lagere score. Dankzij de zege op Nabil Kania (die overigens zeven dagen niet speelde) evenaarde Fred zijn resultaat van vorig jaar.

Een geweldig toernooi draaiden onze jeugdspelers Niels Appelman (1072), Klaas Jan Koedijk (878) en Robin Duson (781) in groep D. De ratings heb ik er even bijgeschreven, want vrijwel elke dag hadden hun opponenten ratings van in de 1300 en 1400. Klaas Jan veroverde vijf punten, Robin scoorde in negen partijen precies vijftig procent en Niels kwam uit op vier punten die hij al na zeven ronden had bereikt. Alledrie behaalden ze een overtuigende plusscore en het is duidelijk dat Caïssa-Eenhoorn deze talenten moet koesteren. Want het is niet de eerste keer dat ze geweldig schaken.

In de weekendvierkampen deed Seréyo Bekkink het prima in groep 2. Na verlies in de eerste ronde herstelde hij zich knap. Omdat een dergelijk toernooi zo kort is, valt het in zo’n situatie niet mee om er nog wat van te maken, maar twee aansluitende winstpartijen brachten Seréyo op de gedeelde eerste plaats. In de slotronde versloeg hij de ervaren Willem Hensbergen die op dat moment twee uit twee had. Joey Bekkink verloor in groep 5 in de eerste en tweede ronde, maar besloot zijn Amsterdamse optreden met winst en eindigde als gedeeld derde.

Ondertussen draait het Leiden Chess Tournament op volle toeren. Onze clubgenoot Jerrel Thakoerdien heeft in vier ronden tegenover drie titelhouders gezeten en staat op twee uit vier. Daar maak ik een bericht over als het toernooi is afgelopen.