Vrijwel ieder jaar waarin hij zijn befaamde 1620-toernooi organiseerde, had Rob Bouwman het over driehoekjes die de logica van schaakuitslagen tartten. ,,A wint van B, B wint van C, dus wint C van A.’’ Het driehoekje van Rob werd zaterdag zichtbaar in Assen, waar de gelijknamige thuisploeg met 7-3 Caïssa-Eenhoorn versloeg. Assen had eerder in de competitie verloren van Wokke Vastgoed-Autovakmeester Schaap, terwijl de debutant uit Schagen met grote cijfers onderuit was gegaan tegen het Hoornse tiental.

Rob (1950-2023) is een kwart eeuw lid geweest van onze vereniging en heeft zich vele jaren ingezet voor de jeugdafdeling. Hij bedacht in de zomer van 1992, aan het einde van zijn derde seizoen bij Caïssa, het 1620-rapidtoernooi. De naam was een combinatie van postcode en rating. Het ging om een dubbelrondige achtkamp voor clubgenoten van ongeveer gelijke sterkte. Rob nodigde de deelnemers uit en stelde het programma samen, rekening houdend met vakantiedata. Alle partijen waren bij de witspeler thuis – meestal ’s avonds, soms op een zaterdagmiddag – en per wedstrijd had je eenmaal wit en eenmaal zwart. De eindstand werd opgemaakt aan de hand van het bordpuntentotaal. Rob Thijssing ging het archief in als eerste winnaar, later zegevierden onder meer Bert Spil, Lex Griffioen, Erik Romkes, Aad Laan, Ton van Dijk (de vijf zitten anno nu ver boven de 1620), Bart Doornweerd, Jeroen Brandsma en Frans Kragten. De veelheid aan verschillende laureaten onderstreepte Robs gedachte over de driehoekjes. Ze kwamen in de ruim vijftien seizoenen, waarin het toernooi plaatshad, steeds weer voor.

De onvoorspelbaarheid is de charme van de sport en die gaat wat het schaken betreft niet alleen op voor wedstrijden, maar ook voor partijen. Regelmatig verslaat een speler een opponent met een paar honderd ratingpunten meer. Caïssa-Eenhoorn was zaterdag in wijkcentrum ’t Markehuus graag wat minder charmant geweest. Het luisterde als nummer 2 van de ranglijst naar de openingswoorden van clubvoorzitter Gerard Voorintholt en scheidsrechter Gerard de Lange en begon het duel tegen Assen met twee punten achterstand op koploper HWP. Aan het einde van de dag bleek dat de Haarlemmers een gelijkspel moesten incasseren tegen het Amsterdamse Caïssa, waar het Hoorns tiental nog van gewonnen had. Ook een driehoekje?

Schrijver dezes is gek van ‘Tubular bells’, het geweldige album van multi-instrumentalist Mike Oldfield. Het ging toch echt per ongeluk, toen hij bij het maken van de eerste overzichtsfoto een stap achteruit deed en de tubular bells toucheerde die in zaal 2 bij nog enkele muziekinstrumenten stonden. Er waren enkele zetten uitgevoerd en twintig paar ogen keken naar de hoek, waar de welluidende klanken vandaan kwamen.

Assen is een jong gezicht in de subtop van schakend Nederland. In het najaar van 2010 debuteerde het in de KNSB-competitie om vier seizoenen later naar de tweede klasse te promoveren. Op 17 september 2016 kwam het Drentse gezelschap als vice-kampioen van 2A naar De Kreek. Caïssa-Eenhoorn had de verplichte stap omlaag gemaakt en begon met hernieuwd enthousiasme aan de competitie en dat betaalde zich uit in een overtuigende 6½-1½ overwinning. Assen ontpopte zich vervolgens tot een degelijke tweedeklasser die vorig seizoen opeens de titel veroverde.

Het oostelijke tiental vierde zijn debuut als eersteklasser sensationeel. De reserves van meesterklasser Paul Keres werden in Utrecht op 5-5 gehouden, in eigen huis klopte Assen het uit de meesterklasse gedegradeerde De Waagtoren met liefst 8-2.

Na het muzikale intro bleek al snel dat Caïssa-Eenhoorn een moeilijke middag zou hebben. Rond de klok van drie uur zagen de meeste stellingen er niet florissant uit. Uitgerekend op Internationale Vrouwendag zette Robin Duson de gastploeg op voorsprong en ook nog dankzij een mooie dame-actie. Robin bewaart goede herinneringen aan de hoofdstad van Drenthe, waar ze zich in 2017 en 2018 tot Nederlands jeugdkampioene kroonde. Van de veertien partijen in Van der Valk Hotel Assen won de Hoornse er twaalf; tweemaal noteerde ze ½-½. Met haar dertiende zege in Assen keerde Robin in dit bondsseizoen terug naar een score van vijftig procent.

Ze trof Ab Faber als opponent. De secretaris van Schaakclub Assen had in de vierde ronde de 154 ratingpunten meer hebbende Warner de Weerd (Wokke Vastgoed-Autovakmeester Schaap) verslagen, maar een tweede stunt zat er niet in. De witspeler richtte zijn vizier op een achtergebleven pion op e6, toen Robin de vijfde rij openbrak voor de damemanoeuvre … Da5+ / … -Dh5+. Eerder had onze clubgenote een pion op e4 geposteerd en ineens bleek de Asser verdediging heel kwetsbaar. De zwarte stukken werkten mooi samen en na dameruil was er materiaalwinst in aantocht. Die wachtte wit niet af.

Net als achteneenhalf jaar geleden zat Daan Zult tegenover Elmar Hommes, opnieuw met de zwarte stukken. Destijds leidde een kwaliteitsoffer de winst in, ditmaal was het vooral tegenhouden geblazen. De witspeler had een isolani op d5 op het oog, maar kundig verdedigen van Daan bracht een toreneindspel op het bord met de beide d-pionnen tegenover elkaar. De witte verdween ten faveure van een vrijpion op de a-lijn, de remisegrens werd niet gepasseerd.

 

Oud-voetballer Mason Brouwer ging gekleed in een shirt van FC Emmen; zijn familie komt uit de buurt van de Drentse stad. Een opvallend detail: het symbool van de toren. Op het schaakbord speelde die een belangrijke rol op de achtergrond. Geon Knol had daarmee op de 25^e zet de kwaliteit kunnen winnen, hij zette een Hoorns paard in de penning. De druk op de witte verdediging bleef evenwel gehandhaafd en het lukte Mason niet om daar onderuit te komen. Een vrijpion, gesteund door onder meer een toren op d8, kon doorlopen naar het promotieveld. Wit had toen al zijn opponent gefeliciteerd.

Nick Manshanden staat op het punt om zijn rating op 2200 te brengen. Na twee zaterdagnullen scoort hij op KNSB- en NHSB-niveau volop, met tussen de bedrijven door een mooie groepszege op het Tata Steel-toernooi. Tycho Bruggink was er in het najaar van 2016 ook bij – verlies tegen Arlette van Weersel – en zag zijn rating stijgen van 1813 toen naar 2121 nu. Met 15. … f5 gaf hij het startsein voor een aanval die door een afruil in de kiem werd gesmoord. In een open stelling had Nick de d-lijn kunnen innemen, na 22. … Td8 kwam die in Drents bezit. Wit pakte wel een pion mee, maar uiteindelijk bleef een toreneindspel met gelijk materiaal over en moest de Caïssa-Eenhoorn-speler berusten in remise: 2-2.

 

Rond de klok van vijf uur begon een Asser kwartiertje dat vier winstpartijen op rij opleverde. Henk-Jan Visser, Peter Doggers, Arne Moll en Bas de Boer moesten in een kort tijdsbestek een nul achter de laatste zet noteren. De thuisploeg wist zich verzekerd van een – in de strijd om handhaving – belangrijke overwinning. Assen-talent Jaël Wieringa bleek een taaie opponent voor Misha Dorokhin en ging mede door tijdnood in een ver eindspel ten onder. Martijn Monteban had de eindstand op 6-4 kunnen bepalen. Hij bereikte tegen Maarten Dijkstra een gewonnen stelling, maar verspeelde een toren en deelde mee in de malaise.

Zo werd het voor Caïssa-Eenhoorn een zwarte zaterdag in Assen en Amsterdam, waar het tweede en derde bondsteam ook een nederlaag incasseerden. De in totaal twintig partijen leverden slechts zes bordpunten op. Sinds het seizoen 2018-2019 telt onze vereniging drie zaterdagteams en 21 keer kwamen ze gelijktijdig in actie. Het oude record van 13 april 2019 (acht bordpunten) sneuvelde, maar of we daar nu blij mee moeten zijn?