In 1977 veroverde hij de NHSB-titel bij de A-jeugd, negen jaar later eindigde Nico Hauwert bovenaan in de strijd van de senioren en gisteren werd hij gefeliciteerd als sterkste van het lenteveteranenkampioenschap van de Noordhollandse Schaakbond. De schaakroutinier uit Schagen zorgde voor een prachtige en unieke trilogie en is waarschijnlijk de enige die die prestatie heeft geleverd.
Nico debuteerde in het Hoornse wijkcentrum De Huesmolen, maar kwam toch verschillende bekenden van vroeger tegen. Hij is in de jaren zeventig lid geweest van Caïssa (Hoorn) en speelde in zijn twee kampioensseizoenen bij de club onder meer tegen Fred Avis, Aad Laan en Arend Stapel, al jarenlang trouwe lenteveteranen. Na zijn Hoornse periode was hij actief bij Het Witte Paard dat in de nationale (sub)top uitkwam en de Zaanse vereniging – inmiddels met ZSC-Saende samengegaan als ’t Saense Paard – werd de afgelopen zeven woensdagmiddagen vertegenwoordigd door Jan Brink en Jaap de Berg. Een aardig detail is dat Nico Hauwert zijn debuutpartij in De Huesmolen tegen Jan speelde, in de vijfde ronde tegen Jaap en het evenement afrondde tegen Peter Poncin. Peter maakte in 1986 deel uit van het deelnemersveld van het voor Nico succesvol verlopen NHSB-kampioenschap. Net als overigens Ben van den Bergh (oud-ZSC-Saende), die in Hoorn met de 2J’s uit de Zaanstreek, Peter Holscher (oud-speler van onder meer Het Witte Paard, ZSC-Saende, Caïssa en De Eenhoorn), Albert Dekker en Gerrit Lemmen op de gedeelde vijfde plaats eindigde.
Voor de organiserende vereniging Caïssa-Eenhoorn werd het weer een mooi toernooi dat met 67 spelers, in drie groepen ingedeeld, een iets grotere belangstelling genoot dan in 2024. Fred Avis, Gerard Groot (wedstrijdleider) en JP Hendriks vormden het comité dat steun kreeg van NHSB-voorzitter Jan Poland. En menig deelnemer hielp na de laatste partij van de dag bij het opruimen van de tafels en de stoelen. Halverwege iedere middag kwam een van de gastvrouwen met een schaal met snacks langs en de sfeervolle ruimte bij de bar werd door veel deelnemers gebruikt om te analyseren dan wel na te praten.
Er zijn spelers die af en toe op het lenteveteranentoernooi een lange zit hebben, maar zelden wordt de magische grens van honderd zetten gepasseerd. Tot genoegen van Caïssa-Eenhoorns clubarchivaris Co Buysman, die die zeeslangen verzamelt, gebeurde dat op de valreep toch. Jaap de Berg – Bert Spil was in de slotronde de partij van twee spelers die een jaar geleden kampioen Hans Galjé op het denkbeeldige erepodium flankeerden. Nu ging het erom wie naast de zwagers Nico Hauwert en Gerard de Geus (tweede) met Peter Poncin op de derde trede mocht plaatsnemen. Ruim na vijf uur waren zij als enigen nog bezig en ergens rond de zeventigste zet excuseerde Bert zich dat het een latertje werd. Want de prijsuitreiking kon pas beginnen, als hun wedstrijdbriefje met de uitslag was ingeleverd.
We nemen de partij erbij. Jaap trok in de eerste fase het initiatief naar zich toe, resulterend in veel ruimte achter zijn pionnen. Bovendien had Bert een slechte loper; want al zijn pionnen stonden op velden van dezelfde kleur. ,,Oef, door een wat mindere periode heengekomen’’, dacht de Hoornse zwartspeler na 24. Txe5. Kort na het actieve 26. … Pc4 (valt een toren en een onverdedigde pion op b2 aan) had er een diepere zucht bij kunnen komen, want wit miste met 29. Lb1 de kans op het voordeel van pionwinst. Niet veel later moest de lenteveteraan van ’t Saense Paard zijn sterke loper ruilen om kwaliteitsverlies af te wenden en beetje bij beetje kantelde de partij. De laatste lichte stukken gingen van het bord en Bert nam met zijn torens de open a-lijn in bezit. Na torenruil kwam hij op de eerste rij binnen om het toreneindspel met twee pionnen meer in te gaan. Zijn laconieke reactie op 65. … Tf7: ,,Geen slechte zet, maar Fritz geeft met … d4 mat in 25 aan. Ik geloof hem wel.’’
Of het aan de spanning lag, het feit dat er 25 man publiek om het bord stond of aan iets anders, maar daarna haperde de Hoornse machine. Met 68. … Kf6 had hij simpel de laatste Zaanse pion kunnen ophalen. ,,Om met drie verbonden vrijpionnen de partij eenvoudig uit te schuiven. Ik ga het mijzelf in het vervolg nog onnodig moeilijk maken.’’ Jaap kreeg de mogelijkheid om de d-pion te veroveren, al kostte hem dat zijn vrijpion. De klus voor zijn opponent: proberen te winnen met een dubbelpion op de e-lijn en de koning ertussen.
Zeventien zetten later was dat supertrio een veld opgeschoven en gaf 88. … e5 een mat in twaalf aan. Bert: ,,94. … Kd3. En nog een mat in twaalf, maar met het simpele … Ta1+ 95. Kxe2 Ta2+ win ik de toren. Ik zat inmiddels aardig te stressen met nog minder dan twee minuten op de klok.’’
Het kwam uiteindelijk toch goed voor de Hoornse lenteveteraan. Zijn opponent had nog minder tijd en miste op de honderdste zet Tg3+. Zwart kan … e3 niet doen wegens 101. Txe3+ en remise. Na 100. Td8+ kroop de zwarte koning tussen de pionnen en was de winst verzekerd. En treedt Bert toe tot Caïssa-Eenhoorns Club van 100.
De zevenrondige titelstrijd werd afgesloten met een mooi en humoristisch – hij maakte een uitstapje naar een kitten die Nestor heette – woordje van Nico Hauwert, de kersverse lenteveteranenkampioen van de Noordhollandse Schaakbond. Hij zette twee superveteranen in het zonnetje (de 92-jarige Jan Brink en de 95-jarige Cees Struyk), bedankte het organisatiecomité en sprak waarderend over de deelname van Mai Movrin, Nel Sasbrink en Jolanda Vos, drie vrouwen tussen 64 mannen.
Henk Veerman (Volendam) leverde een prima prestatie door voor de tweede keer in drie seizoenen op de eerste plaats in groep 2 te eindigen. Dat gold ook voor Gerard Groot die ondanks zijn bezigheden als wedstrijdleider zich in die groep van 25 spelers als derde klasseerde en onder meer Henk versloeg. Ton Huisman (Purmerend) werd met een mooie score van zes punten – vijfmaal winst, twee remises – eerste in groep 3.
Alle uitslagen en de eindstanden zijn op de website van Caïssa-Eenhoorn te vinden onder ‘Toernooien’.