Een wat bibberende start van de vierde ronde van de KNSB-competitie tegen de teams van Purmerend eindigde in een sportief hoogtepunt voor Caïssa-Eenhoorn. Met een 7-3 overwinning is het eerste team van de hekelige nul af en na de ietwat gelukkige 5-3 overwinning op het tweede team van Purmerend is Caïssa-Eenhoorn 2 de nieuwe koploper in de vierde klasse D.

Na twee ruime overwinningen had Caïssa-Eenhoorn 2 in Purmerend 2 een sterke en degelijke tegenstander die op papier in de breedte ook niet veel onder doet aan het team uit Hoorn. Een belangrijke wedstrijd dus met het oog op onze doelstelling om kampioen te worden. Er mocht dus eigenlijk niet verloren worden van deze concurrent.

In Wijkplein Where met vooroorlogse prijzen voor consumpties was het een goed weerzien met veel bekenden en was het natuurlijk extra leuk dat de beide teams van Caïssa-Eenhoorn met elkaar op konden trekken. In een knusse ruimte op de bovenverdieping werden we goed verzorgd door de gasten en begon het voorbijrazen van de Intercity's en Sprinters bij Purmerend Overwhere na een paar uur ook wel te wennen. Dat bleek achteraf niet echt een thuisvoordeel te zijn dus 😉

Net als tegen De Waagtoren 3 was Kevin de Rooij als eerste klaar. In Luc Preeker had hij een solide tegenstander die zijn witte stelling kalm opbouwde. Toen Kevin de stelling wat te snel opende met e5 verzuimde de witspeler echter om te profiteren van een sterke batterij kijkende naar h7. Toen de witspeler even later in een betere stelling remise aanbood nam Kevin dat dan ook in sneltreinvaart aan.

Preeker - De Rooij na 25.Tde1 ½ - ½

Wit kan hier natuurlijk zonder problemen doorspelen. De dreiging f4 kan zwart immers ook moeilijk voorkomen. Enfin, we zijn weer van de nul af.

Ondertussen ging de ongeslagen streak van David Verweij maar door. Tegen de snel spelende Nico Felten kon David met zwart in eerste instantie weinig bereiken. Hij kreeg het loperpaar maar keek wel tegen een optisch lelijke dubbelpion op de d-lijn aan. Toen de witspeler daarna voor een verkeerd plan koos sloeg David als een sluwe vos genadeloos toe.

Felten - Verweij na 25...a6

Wit snoepte hier een pion mee op b7, maar bleek giftig te zijn (Dd3 was hier nog wel speelbaar). Na 26.Dxb7? Te7 27.Da8+ Kg7 28.Pb4 Df4! heeft wit namelijk een groot probleem op de zwakke zwarte velden. Na 29.Kg1 Te2 stond wit een aantal zetten later mat. Mooi afgerond.

Weliswaar een voorsprong, maar toen ik even een rondje langs de velden deed was ik toch nog niet zo zeker van de zaak. Er waren meer matige stellingen voor de ploeg uit Hoorn dan overtuigende stellingen. Het zou er dus om spannen.

Zo kwam er bijvoorbeeld een tegenvaller aan het zesde bord. Fred Avis leek met zwart aanvankelijk alles onder controle te hebben tegen Arno Buijten, maar greep na het opgeven van het loperpaar mis.

Buijten - Avis na 19.gxf5

Fred speelde hier 19...g6? in de veronderstelling de stelling te openen. Hij vergat echter dat er daardoor twee stukken bleven hangen. Na 20.Td6! verliest zwart namelijk een stuk. Met actief spel probeerde Fred het nog wel even, maar dat bleek onvoldoende.

Ondertussen was Ron Deen aan het eerste bord aan het vechten om zijn stelling te houden tegen Frank van der Velpen. Met wit verslikte hij zich na een zorgvuldige setup te hebben gekozen, en verloor een pion. De zwartspeler had daarna met actiever spel een duidelijke plus kunnen afdwingen, maar na een grote afruil vervaagde dat. In het onderhand ontstane enkele toreneindspel kon Ron namelijk zijn toren op de zevende rij krijgen en zettenherhaling afdwingen. Toch nog een halfje.

Van der Velpen - Deen na 27.Kxc3

De zwartspeler had hier nog wel op winst kunnen spelen met 27...Te3+, maar gezegd moet worden dat de marge wel klein is. Na het veiligere 27...Kf8 kon wit met 28.Td7 Te7 29.Td8+ meteen equalizen.

Bij een gelijke stand leek het ineens te gaan lopen. Mason Brouwer had een goede stelling en Jochem Woestenburg en Ardjan Langedijk stonden zeker niet minder. Daarnaast had schrijver dezes ondertussen ook weer een sprankje hoop gevonden.

Mason speelde tegen routinier Marc Holla en pakte met wit het initiatief. Na ietwat te snel gespeelde d5 was er een spannende stelling ontstaan waarin toch wel een principiële keuze gemaakt moest worden.

Brouwer - Holla na 20...Pg6

Een dillema voor wit: de kwaliteit winnen (Lxc8) of na Lc3 het loperpaar pakken met dynamische kansen. In de partij koos Mason voor het eerste plan, maar kreeg toch wat moeite op de verzwakte witte velden. Met actief spel had zwart namelijk een prima stelling kunnen krijgen. Na 21.Lxc8 Dxc8 22.Lc3 dxe4 23.Dd4 La6 24.Lb4 Tf7 25.Dxe4 zou 25...Pe5  in onderstaande stelling toch wel een vervelende zet geweest zijn. Na 26.Te1 Lb7 27.Df5 Dc6 komt wit in de problemen.

Na het gespeelde 25...Lb7?! in de partij kon Mason met 25.Dc4! dameruil afdwingen en met een duidelijke kwal meer spelen. Met enig techniek kon onze man zijn team weer op voorsprong zetten: 2-3.

Op een een of andere manier heb ik er zelf een handje van om mezelf op een bord te zetten zodat ik ofwel tegenover de teamleider van de tegenstander kom te zitten, ofwel tegenover de voorzitter van de andere vereniging. Zo ook ditmaal. In een voorzittersclash met Rob van Someren was ik daar dan ook zo van onder de indruk dat ik met wit een totaal mislukte opening speelde en een pion weggaf. Gelukkig kon ik wel bouwen op wat kleinere structurelere voordeeltjes en gooide ik er na een paar speldenprikjes nog een pion tegenaan.

Van Dijkhuizen - Van Someren na 28.De2

De stelling ziet er natuurlijk niet uit, maar wit kon onderhand wel vertrouwen hebben in het loperpaar ondanks dat het zwarte plan (d5 en c4) duidelijk is. Dat vertrouwen was terecht, want na 28...Dd7? (28...Kh8! 29.De4 Lg8 was sterker; of 28...d5) komt 29.De4! hard binnen. Zwart voelde zich genoodzaakt een stuk te geven met 29...Lf5 (what else?) waarna na 30.Dxf5 Dxf5 31.Lxf5 de zwarte pluspionnen niet heel veel waard meer bleken te zijn. Na het behalen van de tijdcontrole gooide zwart dan ook de handdoek in de ring en was in ieder geval een punt veilig gesteld: 2-4.

Een halfje voor de overwinning moest toch nog wel gaan lukken nu? Nou, zo makkelijk bleek dat allemaal nog niet. Gelukkig bleven Ardjan en Jochem er koel onder.

Tegen Peter Smits kreeg Ardjan een goede stelling met een mooie aanval op de damevleugel. Met enkel nog de zware stukken op het bord gaf hij er echter een pion weg en moest Ardjan hard werken om het toreneindspel remise te houden.

Smits - Langedijk na 30.Txc3

Met een randpion meer heeft wit natuurlijk alle reden om voor de winst te spelen. Daar is wel zorgvuldig spel in combinatie met de juiste zettenvolgordes voor nodig. Daar slaagde de witspeler niet in waarna Ardjan het (koelbloedig) af liet steven op remise. Overwinning binnen!

Jochem was toen nog bezig aan zijn partij tegen Pim Jekel. Met de witte stukken kwam hij nooit in gevaar en hield de druk er goed op. Met een goed opgebouwde stelling was het echter moeilijk een gat te vinden in de degelijke zwarte verdediging totdat hij zichzelf kansen had verschaft.

Woestenburg - Jekel na 50...Tdd8

Ardjan was op dit moment nog aan het spelen en was de overwinning nog niet veilig gesteld. Dat was dan misschien ook de reden dat Jochem 51.Dxa6 niet dorstte te spelen. Het wint weliswaar een pion, maar geheel kansloos voor tegenspel is zwart niet met een zet als g4. In plaats daarvan koos Jochem met 51.Dd5 voor een wat veiligere voortzetting. Hij won even later nog wel een pion, maar met een moeilijk te winnen eindspel. Ook aan bord 3 dus remise zodat er 3-5 op het scorebord kwam te staan.

Toch wel een opluchting gezien het spelbeeld wat toch wat grillig was op bepaalde momenten. Hardheid gaf uiteindelijk toch de doorslag op enkele borden hetgeen een prettige constatering is. Doordat de andere concurrent en koploper ZSC/HWP 2 verloor nemen wij de koppositie over waarmee we dus alles in eigen handen houden en kijken we uit naar de volgende ronde. Over een kleine drie weken komt het niet te onderschatte Bergen op bezoek in De Kreek. Eens kijken of we het kalenderjaar in stijl kunnen afsluiten.