Er worden in de laatste week van het oude en in de eerste week van het nieuwe jaar veel toespraken gehouden: kersttoespraken en nieuwjaarstoespraken. Laten we die traditie bij Caïssa-Eenhoorn ook instellen, zij het dat het geen gesproken maar een geschreven nieuwjaarstoespraak wordt.

Schaken anno 2017 en anno 2018 is anders dan het schaken van pakweg dertig jaar geleden. In het seizoen 1987-1988 is er de clubcompetitie (Niek Narings zegeviert) en heeft Caïssa een zeskampentoernooi (Peter Holscher wint in de hoogste groep). De snelschaaktitel gaat naar Dimitri Reinderman die ook Nederlands snelschaakkampioen bij de jeugd tot 20 jaar wordt, terwijl Caïssa’s oudste jeugdploeg bij het NK beslag legt op de tweede plaats.

En dat is het dan. Hoe anders is de situatie nu, met vier ‘hoofdprijzen’ in één seizoen. De clubavonden van Caïssa-Eenhoorn staan in het teken van de gewone partijen om het verenigingskampioenschap, ze staan in het teken van het eigen bekertoernooi, van de rapidcompetitie en van de strijd om de snelschaaktitel. Een gevarieerd programma.

Veranderd is ook dat de samenleving signalen geeft om meer met de schaaksport te gaan doen. Ze wil bijvoorbeeld dat sportclubs maatschappelijk verantwoord verenigen. Deze MVV-visie betekent dat een sportclub een rol gaat spelen op het gebied van zorg, welzijn, gezondheid, onderwijs, enzovoorts. Her en der in Nederland zijn schaakprojecten in allerlei vormen opgezet, al blijft Hoorn en Westfriesland op dat gebied nog achter. Juist in een tijd van gejaagdheid (druk, druk, druk), ongenuanceerd denken (facebook) en problemen in de ouderenzorg (eenzaamheid) is het van belang de betekenis van het schaken te benadrukken. Een schaakomgeving straalt rust uit, daar overheerst de nuance en je bent nooit alleen.

In mijn ogen moet Caïssa-Eenhoorn toegroeien naar meer dan een schaakvereniging. Ze moet een ontmoetingsvereniging worden, voor kinderen, jeugd, jongeren, senioren en ouderen, voor mensen met een beperking, voor mensen zonder werk, voor alleenwonenden, voor Medelanders, voor vluchtelingen, voor iedereen.

Koning Willem-Alexander noemde in zijn kersttoespraak een uitspraak van kunstenaar Hans van Manen: ,,Voor de mensheid is nieuwsgierigheid buitengewoon belangrijk.’’ Met nieuwsgierigheid kun je ver komen. Wat zou de wereld zijn zonder ontdekkingsreizigers en uitvinders? Ik hoop dat veel niet-schakers nieuwsgierig worden naar de wereld van het schaken en dat veel leden van Caïssa-Eenhoorn nieuwsgierig worden naar een nieuwe rol voor onze vereniging. Om Zijne Majesteit zelf te citeren: ,,We moeten niet zoeken naar een breder ik, maar naar een groter wij.’’