We schaken weer

Schaken is een bezigheid met tegenstellingen. Een vredelievend oorlogsspel dat wordt beoefend door zwartwit denkers. Tegenstellingen zijn ook merkbaar op de eerste clubavond in zes maanden. We gaan dinsdag naar De Kreek om elkaar te ontmoeten, maar moeten halverwege de avond weer weg. We willen bij elkaar zijn, maar moeten afstand houden. Waar we in een normaal seizoen zijn gestopt, beginnen we nu.

Voor het eerst in een half jaar wordt er weer geschaakt in de speelzaal van Caïssa-Eenhoorn.

Het is precies een half jaar geleden dat de deuren van Caïssa-Eenhoorns speelzaal werden gesloten. Na zeven gewone clubavonden volgden drie dinsdagavonden met rapidvierkampen. Op 8 december is de laatste zet gedaan en nu, op 8 juni, wordt veertien keer de eerste zet gespeeld.

Het aantal COVID-19-besmettingen is fors gedaald en we mogen weer iets doen. De eerste schaakactiviteit is de 45-minutenpartij. Geen snel- of rapidschaak en geen klassieke partij, het zit er tussenin. Leden hebben zich moeten aanmelden, omdat niet meer dan dertig spelers in de ‘arena’ passen. Het is bijna volle bak. De wedstrijdleiders Rinus van de Krol (die in coronatijd zijn diploma heeft gehaald) en zoon Sernin hebben een programma met veertien partijen samengesteld.

Maar eerst is er de kortste ‘ledenvergadering’ aller tijden. Eind augustus wordt traditioneel de jaarvergadering gehouden en daarvoor moet de kascommissie de financiële boeken controleren. Er is de afgelopen maanden evenwel een vacature ontstaan in die commissie en de eerste schaakavond van 2021 is de ideale gelegenheid om die op te lossen. Caïssa-Eenhoorn-voorzitter Robbert van Dijkhuizen leidt de ‘ledenvergadering’ (zijn eerste) die nauwelijks tien seconden in beslag neemt. Robbert is sinds gisteren dan ook houder van een wereldrecord. Het enige agendapunt wordt in rap tempo afgehandeld. Snel stelt oud-preses Fred Avis zich beschikbaar.

Op de 45-minutenavond verwelkomen we Peter Doggers en Arne Moll, twee eersteteamspelers, en huisschaker Ton Forterie die sinds kort in de buurt van de speelzaal woont en als schaakliefhebber de sfeer bij Caïssa-Eenhoorn wil meemaken. Hoe kort ook, met die sfeer zit het wel goed. Voor aanvang wordt bij de bar gepraat en gelachen, al is het wel even wennen met de mondkapjes. Die moeten worden gedragen als je – staand – koffie bestelt en mogen af, als je – zittend – de koffie drinkt. Dat is natuurlijk wel net zo handig.

Halverwege de schaakavond komt gastvrouw Ellen langs met een schaal bitterballen. Ook die hebben we gemist. Sernin van de Krol neemt de schaal over en gaat – met mondkapje – alle borden langs.

Schaken met een bedenktijd van 45 minuten levert serieuze partijen op. Kort na de openingszetten overheerst de stilte en de meeste partijen zijn na half tien afgelopen. Omdat de sluitingstijd op tien uur is ingesteld, krijg je weinig gelegenheid voor de nazit. In een hoek van de barruimte praten Frans Kragten en Arnold van der Wolff en ik hoor de term ‘mooie blunder’ vallen. Arnold neemt me mee naar de speelzaal (mondkapje op) om daar de beslissende stelling te laten zien (mondkapje af). ,,Eén zet gemist. Ik had mijn bril al afgezet en ging uit van remise. Als ik … Ta7 speel, is het remise. Maar dat dacht ik ook met: toren slaat a6, toren slaat a6, g1 dame. En toen speelde Frans toren a1.’’

Het gaat richting tien uur en heel snel wordt de beslissende stelling in de partij Frans Kragten - Arnold van der Wolff opgezet. Missen we niet iemand?

Aha, daar is hij: de witte koning.

Voor de goede orde, de foto is vanaf de stoel van de zwartspeler genomen. Zwart is aan zet en het veld rechtsboven is a1. Arnold denkt na: ,,Toren slaat a6, toren slaat a6, g1 dame.''

Mijn eigen ontknoping is eveneens bijzonder. Het begint al bij het binnenlopen van de speelzaal. Het tempo van 45 minuten (een partij kan dus anderhalf uur duren) nodigt uit om de zetten op te schrijven, maar voor het eerst sinds september 1992 ben ik mijn notatieboekje vergeten. Gelukkig heeft Sernin een voorraadje losse formulieren. Jeugdspeler Jelle de Jong verrast me met zijn lange rokade in een Siciliaan en ik sta een flinke tijd onder druk, maar na 21. ... De5 klaart de lucht op. Drie zetten later kan ik een pion winnen. Mijn eerste gedachte is slaan (met het f6-paard) op g4, het wordt slaan op e4. En ineens is mijn dame verloren. Er staat me iets bij van een van de lessen van schaaktrainster Robin Duson tijdens de online beginnerscursus van enkele maanden geleden, waarin zij zegt dat een dame in het centrum naar 27 velden kan. Mijn dame staat in het centrum in een niet eens zo gesloten stelling en na 26. Te1 is er geen enkel vluchtveld voor haar. Ook hier wint wit.

Maar het belangrijkste is: we schaken weer.

 

De wedstrijdleiders Sernin (links) en Rinus van de Krol controleren het programma.

Caïssa-Eenhoorn-voorzitter Robbert van Dijkhuizen (bij de deuropening) opent de kortste 'ledenvergadering'' aller tijden. Vooruit, het mondkapje mag even omlaag, want anders verstaan de spelers achterin de zaal hem niet.

Huisschaker Ton Forterie (met zwart) is aan zet tegen Rinus van de Krol.

Witspeler Lex Griffioen bedenkt een aanvalsplan tegen Steven de Waart. Op de achtergrond worden de coronamaatregelen goed nageleefd.

Zwart is aan zet en zal 7. ... Pf6 spelen, waarna Jelle de Jong na 8. Dd2 a6 de fotograaf zal verrassen met 9. 0-0-0.

Bitterballen...

...en bier. Het is weer gezellig in De Kreek.

Een kop thee mag natuurlijk ook. Maar is Roel Ridderikhoff (tegen Marc Baank) bezig met het uitvoeren van de zet e1xf2?

 

1 thought on “We schaken weer

Reacties zijn gesloten.