|
Schaakvereniging Caïssa-Eenhoorn |
Medewerkers van de gemeente Hoorn waagden zich vandaag aan het schaakbord. Tussen het clubgebouw van HSV Sport en het hoofdveld van de voetbalvereniging staan drie schaaktafels, terwijl op vier houten picknicktafels acht schaakborden waren gezet. De vierde editie van Fietsival bracht zo’n vierhonderd mensen in beweging en een van de activiteiten was fitschaken.
In het meer dan honderd jaar oude Vereenigingsgebouw De Tuf in Bovenkarspel gaat een gesprek al snel over historie. Schrijver dezes wil zijn archief over het Hoornse schaakleven aan de vergetelheid onttrekken en is in een oud notulenboek een opmerkelijk – want: niet over een Caïssaan – kranteverhaal tegengekomen. ‘Toen hij zijn glas jus d’orange bij me neerzette, voelde ik het aankomen…’ luidt de kop.
‘En me zijn kop ’n bitje naor beneen’. De zin uit Ivan Heylens hit ‘De wilde boerndochtere’ blijft de laatste tijd hangen. Onlangs was het nummer – dat in juni 1974 op de eerste plaats van de Top 40 stond – te horen in Oldies, een van de vele radiozenders van Stingray Music. Op deze eerste avond van het Midzomertoernooi is er niet één hoofd dat een klein beetje schuin naar beneden kijkt, nee het zijn 26 hoofden.
Een van de leuke aspecten van de sport is de onvoorspelbaarheid. Regerend kampioenen en andere toppers worden vaak tot favorieten bestempeld en niet altijd is dat terecht, omdat ook andere deelnemers goede tot sterke spelers zijn. Tijdens het open kampioenschap van Drechterland had Lionel Bouman vorig jaar bij zijn debuut al een tipje van de sluier gelicht met een aantal prima partijen, maar werd uiteindelijk tiende. Op de recente vier woensdagavonden in mei scoort hij zes keer maximaal, onder meer in de slotronde tegen koploper Bert Jongsma. Precies voldoende voor de schaker van Degoschalm/Revanche om zich tot kampioen te kronen.
De finalepartij Bert Jongsma – Lionel Bouman nadert de beslissende fase. Zwart zal … h6 spelen.
Zelden is het clubkampioenschap zo spannend verlopen als in het bijna afgelopen seizoen. Maandenlang gaat Abel Romkes aan de leiding, maar bedraagt zijn voorsprong vaak zo’n honderd punten of minder. Het grootste verschil wordt na de veertiende ronde genoteerd, als Abel concurrent Roy Kerkhoven verslaat: 248,5. Anderhalve maand later (op 4 maart) neemt Roy revanche in een partij die ook voor het bekertoernooi meetelt en zet zo de achtervolging in. Die in de slotronde succesvol eindigt. Koploper Abel blijft op remise steken tegen Peter van Waert, terwijl Roy te sterk is voor Bert Spil. Voldoende om met dertien punten voorsprong de eerste plaats te pakken.
Roy Kerkhoven: voor de tweede keer clubkampioen van Caïssa-Eenhoorn.
Op de laatste dag van de week, waarin een nieuwe paus is gekozen, gaat Caïssa-Eenhoorn uit eten in een restaurant met een Latijnse naam: 47 Anno Domini. De sfeer zit er goed in en het eten is prima, maar in het jaar des Heren 2025 is de zegen niet uitgesproken over de uitwedstrijd tegen Groninger Combinatie 2. De thuisploeg zegeviert met 6½-3½ over het Hoornse negental dat met drie invallers naar de Martinistad is gereisd.
Robin Duson, kopvrouw van Caïssa-Eenhoorn, is tegen Anna Warakomska (rechts) op weg naar haar tweede WIM-norm.
De middengambietavond van Caïssa-Eenhoorn kreeg gisteren een einde dat net zo verrassend was als de opening zelf. Nadat Arne Moll – auteur van ‘The Center Game’ – er veel over had verteld, waagden 22 spelers van de Hoornse vereniging zich in een zevenrondig snelschaaktoernooi aan de verplichte zetten 1. e4 e5 2. d4 exd4 3. Dxd4. Het vervolg heeft nogal wat surprises en daar zorgde ook Peter Doggers voor. In een barragepartij tegen Mason Brouwer met de toernooizege als inzet dacht hij na de slotzet van zijn opponent verloren te staan en gaf op. ,,Huh’’, was de reactie van de zwartspeler. Het pionneneindspel bleek een remisestelling te zijn.
Arne Moll, die de loper op f8 naar b4 zal spelen, legt een variant van het middengambiet uit.
In 1977 veroverde hij de NHSB-titel bij de A-jeugd, negen jaar later eindigde Nico Hauwert bovenaan in de strijd van de senioren en gisteren werd hij gefeliciteerd als sterkste van het lenteveteranenkampioenschap van de Noordhollandse Schaakbond. De schaakroutinier uit Schagen zorgde voor een prachtige en unieke trilogie en is waarschijnlijk de enige die die prestatie heeft geleverd.
Soms kan een gelijkspel een mooi resultaat zijn. Caïssa-Eenhoorns sterkste bondsteam handhaafde zich onlangs met 5-5 in de bovenste regionen, het tweede kwam op dezelfde zaterdag met 4-4 weer terug boven de degradatiestreep en een paar dagen later stond er in De Kreek 3-3 op het denkbeeldige scorebord. Waar is trouwens het echte gebleven? Met die uitslag trad N2 in de voetsporen van N3 dat twee weken eerder de titel veroverde. Onze vereniging mag een tweede kampioensploeg begroeten.
De kampioenen van Caïssa-Eenhoorn N2. Staand vlnr Ger Roos, Roy Kerkhoven en teamleider Martijn de Wit. Zittend vlnr Bert Spil, Co Buysman en Fred Avis.
Snel na de oprichting van De Eenhoorn kwam de Hoornse vereniging met De Groene Zes uit Bovenkarspel tot een samenwerkingsverband dat tien jaar duurde. De op 7 april overleden Ab Niekamp maakte een spectaculair begin en einde van die periode mee. Als basisspeler van GZ/De Eenhoorn 3 droeg hij een flinke steen bij aan het kampioenschap in 1989 en het kampioenschap in 1998. Beide keren veroverde hij in zeven partijen vijf bordpunten.