|
Schaakvereniging Caïssa-Eenhoorn |
Nadat vooraf met 1 minuut stilte het overlijden van erelid en oud-voorzitter Frans Bouwman was herdacht, barstte de strijd in de 13e ronde van onze interne weer los.
De langste partij in de clubcompetitie tot nu toe, zowel in tijd als aantal zetten (zeker 150). Rond middernacht is er nog zoveel publiek op de been dat de hoofdrolspelers Gijs Leene en Peter Poncin nauwelijks zichtbaar zijn.
In mijn verslag van de derde ronde maakte ik melding van het feit dat Nick Manshanden in de vorm zoals hij toen Fred Avis versloeg een grote kanshebber zou zijn voor het clubkampioenschap.
Mogelijk geïnspireerd door zijn aanwezigheid bij de WK-tweekamp in Londen (zesde partij) verrast Sernin van de Krol, weer terug in De Kreek, titelkandidaat Nick Manshanden.
Wellicht aangestoken door de WK-tweekamp kwamen diverse spelers van Caïssa-Eenhoorn in de tiende ronde van de clubcompetitie niet tot beslissingen. De meerderheid van de in dit overzicht opgenomen partijen kreeg geen winnaar.
Adri van der Starre speelt na zijn bekerremise tegen Joost Ponte in de verlenging met wit.
Kun je met een voorsprong van drie bordpunten toch nog verliezen? Op bezoek in Koedijk leek ons tweede NHSB-team de vraag bevestigend te beantwoorden...
Gek eigenlijk, dat er deze zaterdag weinig vissers zijn in Volendam. We zitten weer in De Groene, een prachtstek voor het rapidkampioenschap van de Noordhollandse Schaakbond. Schaakclub Volendam gooit voor de vijftiende keer schaakstukken uit als aas en zo’n zestig deelnemers hengelen naar makreel. De vangst is goed aan het einde van de dag.
De Caïssa-Eenhoorn-ploeg met de makrelen.
"De roest verslijt nog meer dan het schuren." (Nicolaas Beets)
"Plaats het bord zo, dat de zon in de ogen van uw tegenstander staat." (Ruy López)
Langdurige blootstelling van metaal aan de elementen der natuur. Versleten schroefpompen, vastgelopen tandwielen. Halfvergane ijzeren schoepenraderen die traag ronddraaien en onherroepelijk tot stilstand komen. En dit alles toegepast op de menselijke hersenen.
Zomaar wat associaties die in mijn hoofd opkwamen tijdens en vooral ná de wedstrijd tussen Philidor Leeuwarden en Caissa-Eenhoorn van afgelopen zaterdag in Klasse 1A. In het zonovergoten denksportzaaltje in Leeuwarden zaten de schakers het tikken van de tijd te negeren. Ze dachten nog jong en fris te zijn, maar hun brein leek onherroepelijk aangetast door langdurige oxidatie van de denkraderen.
Er zijn niet veel sporten, waar sporters ondanks een zware blessure gewoon doorgaan. Schakers hebben daar geen moeite mee en dat werd in de negende ronde van de clubcompetitie door Bert Spil aangetoond. Met zijn linkerarm in een spalk hield hij Fred Avis keurig op remise.
Frans Kragten kijkt met bewondering naar Bert Spil die een zet doet, noteert en koffie drinkt; allemaal met één arm.
De op voorhand meest in het oog springende duels in deze achtste ronde waren die tussen Sjoerd Kelder en Ton van Dijk en die tussen clubkampioen Roy Kerkhoven en Nick Manshanden.
Roy Kerkhoven met wit in actie tegen Nick Manshanden (rapidfinale vorig seizoen).
Het WK-avontuur in Griekenland voor Robin Duson is alweer ten einde. Robin remiseerde in de laatste ronde, waardoor ze op een score van 50% uit is gekomen: 5,5 uit 11. Hiermee eindigde ze in de middenmoot als 44e in de groep meiden tot 16 jaar. Met ongetwijfeld een leuke tijd, en met een bijzondere ervaring rijker kon ze daarmee voldaan huiswaarts keren!
Een geconcentreerde Robin in ronde 4. Foto: Anastasiya Karlovych
,,Caspar (met wit) ondervond dat je Fred Avis zeker in de beginfase van de partij moet vrezen.’’ Op de website van het Haarlemse Meesters-toernooi werd in het rondenverslag de oud-voorzitter van Caïssa-Eenhoorn genoemd, toen hij in de zevende ronde een greep naar de macht deed. Na die zege deelde hij met zijn opponent Caspar Kruijf en met Sjoerd van Raaij de koppositie in de B-groep, maar door een slechte eindsprint – nul uit twee – zakte Fred naar de zesde plaats.